Czym jest „500+ dla niesamodzielnych”
Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji — potocznie „500+ dla niesamodzielnych” — to comiesięczne wsparcie wypłacane przez ZUS osobom, które ze względu na stan zdrowia nie radzą sobie samodzielnie w codziennym życiu. Maksymalna kwota to 500 zł netto miesięcznie.
Wyższy próg od marca 2026
Kluczowa zmiana to podniesienie progu dochodowego. Jak podaje „Rzeczpospolita”, od 1 marca 2026 roku łączna kwota pobieranych świadczeń nie może przekraczać 2687,67 zł brutto — wcześniej było to 2552,39 zł. Próg jest co roku waloryzowany razem z marcową waloryzacją emerytur i rent, więc osoby, które wcześniej „zarabiały za dużo”, mogą teraz ponownie spełnić kryterium.
Komu przysługuje
Świadczenie należy się osobom, które ukończyły 18 lat, mieszkają w Polsce, mają orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji (samo orzeczenie o niepełnosprawności nie wystarczy) oraz mieszczą się w progu dochodowym.
Ile dokładnie
Kto nie pobiera emerytury ani renty, może dostać pełne 500 zł. Pozostali otrzymują różnicę między progiem a swoim dochodem — nie więcej niż 500 zł. Przykładowo przy dochodzie 2300 zł brutto świadczenie wyniesie 387,67 zł (2687,67 − 2300). Powyżej progu świadczenie nie przysługuje.
Wniosek
Wniosek składa się w ZUS — osobiście, listownie lub przez PUE ZUS — dołączając orzeczenie (jeśli nie ma go w aktach) i dokumenty o dochodach. Osoby już pobierające świadczenie, których orzeczenie jest ważne, nie muszą składać nowego wniosku — ZUS uwzględni zmieniony próg. Nowy wniosek jest potrzebny, gdy orzeczenie wygasło albo gdy dochód, wcześniej za wysoki, mieści się już w nowym progu.
