Odszedł jeden z tych ekonomistów, których nazwiska łączą się na trwałe z polską transformacją. Stanisław Gomułka był postacią, która przez dekady, i w nauce, i w polityce gospodarczej, wpływała na to, jak Polska myśli o swojej gospodarce.

Ekonomista transformacji

Jak podaje Rzeczpospolita, profesor Stanisław Gomułka zmarł 22 lipca 2026 roku w wieku 85 lat. Uroczystości pogrzebowe zaplanowano na 1 sierpnia.

Specjalizował się w teorii wzrostu gospodarczego i makroekonomii, a jego dorobek wiąże się ściśle z okresem przechodzenia Polski od gospodarki centralnie planowanej do rynkowej. Był, jak podaje źródło, współtwórcą programów reform tego czasu.

Kariera na światowych uczelniach

Gomułka przez ponad trzydzieści pięć lat, w latach 1970–2005, związany był z London School of Economics, jedną z najważniejszych uczelni ekonomicznych świata. To rzadkość, by polski ekonomista miał tak długą i mocną obecność w takim ośrodku.

Wykładał również na czołowych uczelniach amerykańskich: na Harvardzie, Uniwersytecie Stanforda, Uniwersytecie Columbia oraz Uniwersytecie Pensylwanii. Jego głos był więc słyszalny nie tylko w Polsce, ale i w międzynarodowym świecie nauki.

W służbie polityki gospodarczej

Wiedzę akademicką łączył z praktyką państwową. Pełnił funkcję wiceministra finansów w kilku okresach: w latach 1989–1995, 1998–2002 oraz w 2008 roku. W latach 1995–1998 był doradcą ministra finansów i prezesa Narodowego Banku Polskiego. Zasiadał też w Radzie do spraw rozwoju.

Doradzał również instytucjom międzynarodowym, w tym Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu i Komisji Europejskiej, jeszcze w latach osiemdziesiątych. Od 2008 roku był głównym ekonomistą Business Centre Club, organizacji reprezentującej środowiska biznesu.

Głos, którego słuchano

Profesor Gomułka był też komentatorem życia gospodarczego. Publikował analizy między innymi na łamach „Rzeczpospolitej", zabierając głos w kluczowych sprawach polskiej gospodarki.

Ceniono go za łączenie akademickiej rzetelności z praktycznym rozumieniem wyzwań, przed którymi stawała Polska. Jego odejście zamyka ważny rozdział, bo należał do pokolenia ekonomistów, którzy nie tylko opisywali transformację, ale i realnie ją współkształtowali. Pozostawił po sobie dorobek naukowy i pamięć o roli, jaką odegrał w jednym z najtrudniejszych okresów najnowszej historii gospodarczej kraju.