350 leżaków znikło z włoskiego klubu i wypłynęło na plaży w Albanii

Są historie, które wyglądają na anegdotę, a przy bliższym oglądzie okazują się całkiem poważnym problemem prawnym. Ta jest jedną z nich.

Co się stało

Dwa lata temu z klubu plażowego Onde Chiare w Reggio Emilia we Włoszech zniknęło w ciągu jednej nocy 350 leżaków. Ich wartość szacuje się na około 45 tysięcy euro. Sprawę opisuje Il Fatto Quotidiano.

Przez dwa lata sprawa wyglądała na zamkniętą, bo beznadziejną. Aż odezwał się przypadek. Włoska turystka wypoczywająca na plaży Capo Rodoni w Albanii, w okolicach Durrës, rozpoznała leżaki po logo klubu i powiadomiła właścicieli.

Dlaczego nie da się ich odzyskać

Tu zaczyna się część mniej zabawna. Właściciele wiedzą dokładnie, gdzie są ich leżaki, mają zdjęcia i zgłoszenie, a mimo to od dwóch lat nie potrafią ich odebrać. Sprzęt nadal jest używany przez albańskie kąpielisko.

Ujął to zwięźle kierownik klubu Enrico Cavazzoni: wiedzą, gdzie leżaki są, ale po dwóch latach nie udało się ich odzyskać. Właściciele złożyli zawiadomienia i wynajęli albańskiego prawnika, na razie bez skutku.

Anegdota, która pokazuje realny problem

Warto zatrzymać się przy tym, dlaczego odzyskanie własnego, oznakowanego mienia okazuje się tak trudne. Rzecz w tym, że przekroczenie granicy zamienia prostą sprawę kradzieży w splot dwóch systemów prawnych.

Włoski właściciel nie może po prostu przyjechać i zabrać swoich leżaków, bo na terenie Albanii obowiązuje prawo albańskie, a dochodzenie własności wymaga tam osobnego postępowania. Do tego dochodzi pytanie, którego materiał źródłowy nie rozstrzyga: czy albańskie kąpielisko wiedziało, że kupuje rzeczy pochodzące z kradzieży, czy nabyło je w dobrej wierze. Od odpowiedzi zależy, jak łatwo, i czy w ogóle, da się je odzyskać.

Dlaczego to nie tylko włoski kłopot

Sprawa leżaków jest zabawna, ale mechanizm za nią stojący dotyczy każdego, kto kupuje albo sprzedaje rzeczy przez granicę. Skradziony towar, który trafi za granicę, wpada w prawną szarą strefę, z której wyciąganie go bywa droższe niż sam towar.

Dla właścicieli z Reggio Emilia rachunek jest już pewnie przegrany: koszt postępowania w obcym kraju przewyższa wartość leżaków. Zostają im zdjęcia, gorzka satysfakcja z wiedzy, gdzie zniknął ich sprzęt, i ironiczny wpis w mediach społecznościowych, w którym proszą wczasowiczów wybierających się na Capo Rodoni, by pozdrowili ich leżaki.